Countdown to Christmas

Κυριακή, 08 Νοεμβρίου 2009

Καλησπέρα σε όλους μας

Τι βροχή ήταν αυτή τα ξημερώματα !!!!!

Ησυχη μέρα η σημερινή και ξεκούραστη. Λόγω βροχής δεν πήγαμε με τον άντρα μου για το καθιερωμένο Σ/Κ καφεδάκι και διάβασμα εφημερίδων. Αντίθετα μου τις έφερε σπίτι και εγω είπα το καφεδάκι μου , καθισμένη στο κρεββάτι με το laptop αγκαλιά .

Τις τελευταίες ημέρες η κόρη μου παρακολούθησε το "7ο Πανελλήνιο Συνέδριο OMEP

Παιδική Ηλικία και Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας " που διοργανώθηκε από την ΟΜΕΡ την Παγκόσμια Οργάνωση  Προσχολικής Αγωγής με την συνδρομή διάφορων φορέων και Πανεπιστημίων. Εγω φυσικά ήμουν ο σωφέρ. Η κόρη μου έμεινε πολύ ικανοποιημένη και άρα και γω μαζί της.
 
Οι μέρες κυλούν ήσυχα συνηθισμένα και άρα πολύ πολύ καλά. Διαβάζω βέβαια συνέχεια αλλά αν εξαιρέσεις το 2ο βιβλίο του Λάρσον που διάβασα  και κάποια BELL αστυν. περιεχομένου που συνήθως διαβάζω, δεν έχω πετύχει κάτι εντυπωσιακό. Πιστεύω πιά ότι έχω γίνει εκλεκτική μετά από 1500- 2000 βιβλία , τόσα περιπου υπολογίζω ότι έχω διαβάσει. Διαβάζω πολύ γρήγορα, μόνο όταν είναι στα αγγλικά, περίπου κάνω το διπλάσιο χρόνο από ότι σε ένα ελληνικό.
 
Είδα 5 ταινίες αυτες τις 3 τελευταίες μέρες στο dvd φυσικά γιατί είναι δύσκολο να βρεις παρέα με τα ίδια γούστα.
 
Την Παρασκευή που μας πέρασε κατέβηκα κέντρο γιατί η παλιά μου δουλειά είχε απεργία και πήγα να πιω καφεδάκι με τους απεργούς. Ωραία ήταν, χάρηκα που είδα και συναδέλφους εκτος αυτών που συνεχίζω να κάνω παρέα. Για άλλη μια φορά με ρώτησαν αν μετανιωσα που έφυγα, μα η απάντηση ήταν η ίδια ΟΧΙ. Πόσο κουρασμένη πρέπει να είμαι που δεν μου λείπει η δουλειά αν και έχουν περάσει  σχεδόν 15 μήνες.
Το σκέφτομαι συχνά το θέμα και με προβληματίζει καμμιά φορά, γιατί όλοι με ρωτούν πως και δεν θέλω να κάνω κάτι για να μην είμαι μόνη μου σπίτι τόσες ώρες και να μην βαριέμαι.
Απορώ, μήπως βαριέμαι και δεν το έχω καταλάβει ? Μήπως πρεπει με το ζόρι κάτι να κάνω ? Να πάω να ξανασπουδάσω όπως λέει η κόρη μου ?
Το έχω σκεφτεί αρκετές φορές αλλά σαν τι ???  Αυτό που επιθυμούσα σαν έφηβη, να γίνω καθηγήτρια Μαθηματικών, λόγω ηλικίας δεν με παίρνει και σίγουρα δεν με τραβάει να ξαναασχοληθώ με συναρτήσεις και πιθανότητες το έκανα όταν σπούδαζα Οικονομικά.
 
Να πάω να μάθω μία ακόμη ξένη γλώσσα ?/  Και τι να κάνω μετά να πάω μετανάστης στη Κινα (αν μάθω Κινέζικα) δηλαδή ?   ΧΑΧΑΧΑ
 
Δεν ξέρω τίποτα και ξέρω τα πάντα, δηλαδή όλα = μηδέν. ΨΑΧΝΟΜΑΙ και ακόμη ξεκουράζομαι, ανασυγκρότηση δυνάμεων και που ξέρεις μπορεί να αποφασίσω να συνεχίσω να ξεκουράζομαι, δεν ενοχλώ κανένα, είναι ανέξοδο και πολύ μα πολυ ελκυστικό. 
Εδω ταιριάζει ένα ποίημα του αγαπημένου ποιητή


         ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ
Την μια μονότονην ημέραν άλλη

μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν
τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι —
η όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφίνουν.



Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα.
Aυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει·
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει.

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

ΤΕΡΜΑ η ψυχανάλυση για σήμερα.
Πάω να παίξω στο Facebook, Big mama  που είσαι ?????
 
Καλό βράδυ

Τρίτη, 03 Νοεμβρίου 2009

Γιούπι !!!!!!!

το  κεφαλάκι ειναι ΟΚ. Ευτυχώς πέρασε η ημικρανία. Κάθε φορά τα ίδια λέω μα το ίδιο πολύ πονάω.

Τι ωραία βροχερή μέρα σήμερα και ωραίο αεράκι ( όλα ωραία τα βλέπω σήμερα), βγήκα για τα ψωνια μου, φορτώθηκα ως ένας άλλος όνος και εντάξει ανταποκρίθηκα στο ρόλο μου με μία καθυστέρηση 3 ημερών.

Τι καλά που ένοιωσα που με φύσαγε το αεράκι και με έβρεχε η βροχούλα δεν λέγεται.

Το πρόβλημα είναι που έτσι νοιώθω μόνο εγώ ενω ο κακόμοιρος ο άντρας μου κρυώνει και όλο μου φωνάζει ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΛΕΙΣΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ και  εγω η πονηρή  το κλείνω και μόλις κοιμηθεί το ξανανοίγω, αφού ζεσταίνομαι βρε παιδάκι μου.

Α ρε τι κακά γεράματα θα έχω, στο μέλλον βέβαια,  γιατί εγω τώρα νοιώθω πολύ νέα, τι σημασία έχει το κορμί τι λέει, η ψυχή μετράει και η δική μου είναι 20αρα.

Το σπίτι είναι κουκλί , αύριο θα κάνω κουρτίνες, ελπίζω να μην βρέχει, αν και τις κρεμάω μόλις τις βγάζω από το πλυντήριο γιατί με το υγρό που βάζω δεν χρειάζονται μετά σίδερο, καλό ???

Τωρα πάω να σιδερώσω κανένα πουκάμισο, αν και δεν μου αρέσει αυτή τη δουλειά, την αποφεύγω γιατί σκάω από τη ζέστη.

Μετά παιχνιδάκια στο FACEBOOK  , ψάχνουμε για καλές γειτόνισσες ????

φιλάκια

Δευτέρα, 02 Νοεμβρίου 2009

είναι βράδυ Δευτέρας και αισιως κλείνω 2 24ωρα με ημικρανία. Ευτυχώς δεν έχω κάθε μήνα αλλά βρε παιδάκι μου, δεν την αντέχω, μου χαλάει όλη η διάθεση για 1 βδομάδα. Τώρα είμαι λίγο καλύτερα, πονάει δηλαδή λίγο λιγότερο, αλλά....
Το πρωι κουράστηκα τόσο πολύ, βγήκα για ψώνια στις 12.30 γιατί σε λίγο θα τελείωνε η λαική, πήγα και φούρνο αλλά s. market  δεν τα κατάφερα, έπρεπε να βγώ για 3 φορά και ζαλιζόμουνα. Εννοείται δεν μαγείρεψα και φάγαμε goodies , η χαρά της  κόρης μου, στον άντρα μου έφτιαξα σαλατίτσα και γω επίσης έφαγα λίγη γιατί ανακατευόμουνα.  Ωραία !!!!!!!!!!!

Τώρα παραμένω στο κρεββάτι και περιμένω τη στιγμή που θα νοιώσω το κεφάλι μου ελαφρύ, ελπίζω πριν την αυριανή μέρα, γιατί έλεγα να συναντήσω 2 φίλες μου για brunch, άργοπορημένο πρωινό κατά την 1 μμ.  Θα δούμε αύριο .

Ειδοποίησα να φέρουνε και τα χαλιά, γιατί η κόρη μου κρυώνει, παντόφλες δεν φοράμε τις έχει καταργήσει. € 175 η αμοιβή καθαρισμού και φύλαξης. Τη Πέμπτη στρώνουμε λοιπόν.

Μάλλον πρέπει να πλύνω και τις κουρτίνες έτσι θα ολοκληρωθεί το στήσιμο του χειμωνιάτικου σαλονιού.

Σταματώ γιατί πάλι μου δίνει κάτι σουβλιές το καημένο το κεφαλάκι μου.

Καλό βράδυ


ΩΧ   !!! Πονάει το κεφάλι μου!!!!!!!!!

Χθές και σήμερα είναι από κείνες τις μέρες του μήνα που ανυπομονώ να μην ξαναρθουν. ΕΛΕΟΣ.

Βαρέθηκα να πονάω. Κλεισμένη σπίτι, ξαπλωμένη και αυτό το ρημάδι το κεφάλι να πονάει.

Ούτε τις δουλειές μου έκανα, ούτε τα ρούχα δεν άλλαξα (καλ. σε χειμ.), το ψυγείο είναι άδειο, το σπίτι τρελοκομείο και αύριο αν το κεφαλάκι μου είναι καλά θα τρέχω και δεν θα φτάνω.

Θα μου πείτε , πως κάνεις ετσι, αφού θα έρθει η καλή κυρία την Τρίτη να καθαρίσει το σπίτι ?

ΟΚ, αλλά δεν θα το μαζέψει, δεν θα σιδερώσει, δεν θα τακτοποιήσει, αυτά είναι δικά μου και γκρινιάζω το ξέρω αλλά όταν έχω ημικρανία , μου έρχεται να το βαρέσω το κεφάλι μου αχ..... και να φανταστεις δεν είναι και ο χειρότερος πόνος, που τότε κλείνω φώτα, παράθυρα και κοιμάμαι συνέχεια, όχι  ψιλοαντέχεται τουλάχιστον και έχω το laptop παρέα.

Ευτυχώς που δεν είχα βγάλει εισητήρια για το θέατρο , που έλεγα να πάμε το Σάββατο.
Το  χειρότερο θα ναι να πονάω και αύριο, άντε τώρα πως θα πάω για ψώνια s. market και λαική που έχει κάτω από σπίτι ?

Η ερώτηση είναι ρητορική ΠΑΡΑΠΑΤΩΝΤΑΣ.

Λέω να κοιμηθώ τώρα και ο Θεός βοηθός.

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009



Η Φλερίτσα μου, το λουλουδάκι μου ζωγραφίζει στην άμμο, την Δευτέρα 26/10 στο ΤΟΛΟ.

Σήμερα πέρασα υπέροχα , συναντήθηκα με την φίλη μου, πήγα από το Ταμείο μας  ΤΑΥΤΕΚΩ το λένε, ας είναι ....καλά η ΦΑΝΗ ΠΑΛΛΗ και ξανά ΠΑΛΛΗ .

Εννοείται τσακώθηκα , αν και το ξεκίνησα ευγενικά, αλλά τι να πεις όταν σου λένε ( συνάδελφοι σου ) ότι δεν προλαβαίνουμε, 2 άνθρωποι είμαστε και δεν ξέρουμε πότε , θα δούμε και τέτοια και παρόμοια.
Καλά να κοροιδεύουμε τους άλλους , αλλά μεταξύ μας ΜΕΤΑΧΑ δεν γίνεται. Βέβαια περιορίστηκα σε ελληνικά και όχι σε γαλλικά (βρισιές εννοώ) και θα επανέλθω δριμύτερη.

Μετά πήγαμε για καφεδάκι, στο BACARO ένα καφέ εστιατόριο δίπλα στο Κεντρικό μας Κατάστημα, Στη Σοφοκλέους και εκεί καταδιασκεδάσαμε , διότι αν δεν το ξέρετε , εμείς οι Τραπεζικοί γυρνάμε και ξαναγυρνάμε σαν εγκληματίες γύρω από τον τόπο του εγκλήματος.

Εκεί λοιπόν, τυχαία συναντήσαμε καμμία 10 συναδέλφους νυν και τέως και ανταλλάξαμε τα νέα μας, είπαμε για την Τράπεζα και κουτσομπολιά και τα λοιπά και τα λοιπά. Γύρισα σπίτι κατά τις 2 μ.μ.

Έφαγα μόνη, ως συνήθως, χαζεψα λίγο TV , INTERNET, είδα μία ταινία στο laptop, μίλησα λίγο με τον άντρα μου και το παιδάκι μου που ήρθαν πριν κανά 2 ώρες και τώρα παίζω παιχνιδάκια και σας γράφω.

Εύκολα θα την χαρακτηρίσω τη σημερινή μέρα υπέροχη αλλά σίγουρα όχι  παραγωγική, καθώς δεν έκανα καμμία δουλειά στο σπίτι  και επάξια μπορώ για μία ακόμη μέρα να με συγχαρώ που κρατάω γερά τον τίτλο της πιό τεμπέλας συνταξιούχου που έχει γνωρίσει ο κόσμος.

Ακούω δεξιά και αριστερά πόσο λίγο η πολύ, οι φίλες και οι γνωστές μου ασχολούνται με τα οικιακά.
Τι στο καλό εγώ έχω ανοσία τελικά.

Τι φταίει, η μάνα μου που μου έμαθε τα οικιακά από μικρή και τα σιχάθηκα, η ο συγχωρεμένος μπαμπακούλης μου που ελλείψει γιού, με έτρεχε σε όλα τα γουέστερν που υπήρχαν, στο γήπεδο και στο ξεκοκάλισμα των αθλητικών εφημερίδων ? Α!!! μην ξεχάσω και την F1 κοινώς φόρμουλα 1 αγώνες ταχύτητας.

τέλος πάντων όλα καλά και όλα ωραία.

Καλό μας βράδυ.



Υ.Γ.   Χαλάει λένε ο καιρός.  Ας διαβάσουμε και ένα ποιηματάκι το λατρεμένου ΚΑΒΑΦΗ



                                                               Καλός και Κακός Καιρός      



Δεν με πειράζει αν απλώνη

έξω ο χειμώνας καταχνιά, σύννεφα, και κρυάδα.

Μέσα μου κάμνει άνοιξι, χαρά αληθινή.

Το γέλοιο είναι ακτίνα, μαλαματένια όλη,

σαν την αγάπη άλλο δεν είναι περιβόλι,

του τραγουδιού η ζέστη όλα τα χιόνια λυώνει.



Τι ωφελεί οπού φυτρώνει

λουλούδια έξω η άνοιξις και σπέρνει πρασινάδα!

Έχω χειμώνα μέσα μου σαν η καρδιά πονεί.

Ο στεναγμός τον ήλιο τον πιο λαμπρό σκεπάζει,

σαν έχεις λύπη ο Μάης με τον Δεκέμβρη μοιάζει,

πιο κρύα είναι τα δάκρυα από το κρύο χιόνι.



(Από τα Αποκηρυγμένα, Ίκαρος 1983

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

Καλώς όρισες Μάτα. Και να μην μου άρεσαν αυτά που γράφεις, έκανες blog και έγραψες δύο ποιήματα του λατρευτού μου ποιητή και μόνο για αυτό , τουλάχιστον φίλες,  εννοείται.!!!!!!!!!!!!


Τι καλά τι καλά !!!!!!!

Κρυώνει λένε , ο καιρός, επιτέλους να ο καιρός για μένα.

Εντάξει βέβαια , με κοιτάνε σαν τρελλή που κυκλοφορώ με τα κοντομάνικα, αλλά επιτέλους ξεκοκκινήσανε τα μαγουλάκια μου.

Σήμερα το απογευματάκι πήγα για καφέ με τις φίλες μου απο τη δουλειά και αύριο θα πάω για καφέ με μία κολλητή μου, συνταξιούχα και αυτή.

Έχω να τη δω από το τον Ιούλιο και πολύ την πεθύμησα. Το σίγουρο είναι ότι θα μιλήσουμε και θα γελάσουμε πολύ.

Θα περάσουμε και από το Σύλλογο Συνταξιούχων να δούμε φίλους , θα πάω και από το τμήμα του εφάπαξ, να τσακωθώ με τους αρμοδίους γιατί αν και έχουν περάσει πάνω από 14  μήνες έχουν όλως τυχαίως βολικά ...ξεχάσει να ετοιμάσουν τα αναδρομικά του εφάπαξ μου,γιατί πνίγονται στη δουλειά, ερε ξύλο που θέλουν,.

Έκανα την ευγενική τόσους μήνες, αλλά μου φαίνεται ότι θέλουν το βρισίδι τους για να προχωρήσουν.

Ήθελα να ήξερα, αν όταν ήμουν στο Δίκτυο και ήταν πελάτες μου και τους καθυστερούσα με ψεύτικες δικαιολογίες την εκταμίευση του δανείου, πόσο καιρό θα έκαναν υπομονή, πριν με αρχίσουν στα ............παράπονα ???

Δεν μπορώ τη γκρίνια και την ψευτιά, τα δήθεν και τα παρόμοια.

Εχω αποφασίσει  να μην συμβιβαστώ ποτέ ξανά, να λέω ότι σκέφτομαι, να κάνω παρέα μόνο σε όσους γουστάρω, να κοιτάω πρώτα εμένα και τα θέλω μου και μετά τους άλλους ( εξαιρείται η κόρη μου που έρχεται πρώτη και πάντα).

Δεν είναι ότι είναι πολλά τα λεφτά, είναι το παράπονο μου, που δεν έχουν ζητήσει ούτε συγγνώμη για την καθυστέρηση.

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Καλησπέρα σε όλους.

Σας χαιρετώ από το βροχερό ΝΑΥΠΛΙΟ όπου είμαστε από το Σάββατο. Βρέχει συνέχεια εκτός άπό τη σημερινή μισή μέρα όπου είχε ένα καταπληκτικό ήλιο και η θάλασσα έμοιαζε τόση δελεαστική όπως θα δείτε και από την φωτο που τράβηξα.

Περνάω υπέροχα αν και δεν έχω βολτάρει πολύ με τόσο νερό αλλά δεν έχει σημασία γιατί εγώ νοιώθω υπέροχα.

Επιστροφή την Τετάρτη. Τα λέμε τότε λοιπόν.